Wentylacja mechaniczna

Wentylacja mechaniczna jest niezwykle istotna zarówno w OIT jak i RM. Chyba pierwsze skojarzenie zawsze jest takie – respirator – intensywna terapia. Również w pracy ZRM zdarza się, że zaintubowany pacjent wymaga podłączenia respiratora, chociażby z powodu braku rąk do pracy (w zespołach 2-osobowych) lub długiego transportu.

Krótkie wprowadzenie

Wentylacja mechaniczna jest potrzebna w stanach, gdy wysiłek oddechowy pacjenta nie jest wystarczający do zapewnienia odpowiedniej wymiany gazowej w płucach. Wentylacja płuc polega na ciągłym wykonywaniu wdechów i wydechów pomiędzy powietrzem atmosferycznym, a pęcherzykami w płucach. Fizjologicznie przepływ gazów odbywa się zawsze z miejsca o wyższym ciśnieniu do ciśnienia niższego.

Podczas spadku ciśnienia w klatce piersiowej (skurcz mięśni wdechowych) powietrze dostaje się do pęcherzyków. W wentylacji za pomocą aparatury ruch powietrza w kierunku pęcherzyków jest możliwy dzięki wytworzeniu dodatniego ciśnienia w drogach oddechowych (najwyższa wartość pod koniec wdechu). Wydech zarówno w wentylacji mechanicznej jak i oddychaniu spontanicznym jest bierny.

Respiratoterapia

To całkowite albo częściowe wykonywanie pracy przez respirator, który wywołuje lub zwiększa przepływ gazów przez płuca, co pozwala na wymianę gazową. Można go porównać do sztucznego, dodatkowego mięśnia oddechowego. Oczywiście respiratoterapia ma wiele skutków niepożądanych, dlatego aby zastosować wentylację mechaniczną powinny zostać spełnione określone kryteria:

  • oddechy/min. >35
  • pO2 <50 mmHg (przy FiO2=0,21) i pO2 <60 mmHg (tlenoterapia)
  • pCO2 > 55mmHg
  • kwasica oddechowa pH <7,2
  • różnica pO2 i FiO2 <200

Metody wentylacji

W celu wywołania efektywnego wspomagania oddechu należy określić, na ile pacjent jest wydolny do oddychania, a jaką część ma przejąć respirator. Należy wybrać sposób wspomagania oddechu, ustawić odpowiednie parametry, aby zapewnić objętość oddechową odpowiednią dla pacjenta, wentylację minutową oraz dostateczne utlenowanie tkanek. Zarówno wentylacja kontrolowana, jak i wspomagana to wentylacje ciśnieniem dodatnim.

CMV

Kontrolowana wentylacja mechaniczna to całkowite zastąpienie oddechu pacjenta przez respirator. Tu wyróżnia się wentylacje:

  • objętościowo-zmienną (VCV) – dostarczanie ustalonej objętości bez względu na ciśnienie panujące w drogach oddechowych
  • ciśnieniowo-zmienną (PCV) – dostarczanie powietrza do płuc pod stałym ciśnieniem
SV

Wspomagana wentylacja, która jest stosowana w momencie, gdy pacjent może wykonać oddech, ale potrzebuje odpowiedniego „rozrusznika” w respiratorze. Oddech generowany przez respirator jest połączony z wysiłkiem oddechowym chorego. Pozwala stopniowo zwiększać wysiłek pacjenta i SV stosuje się przy odzwyczajaniu od respiratora.

SIMV

To połączenie oddechu spontanicznego i wentylacji mechanicznej. Oddechy, które są wymuszone synchronizują się z wysiłkiem oddechowym pacjenta i zapewniają minimalną wentylację minutową.

2 myśli nt. „Wentylacja mechaniczna

  1. Pingback: Respirator ParaPac Plus 310 w ratownictwie | Intensywna terapia | Ratownictwo

  2. Łukasz

    Jakie wartości powinien wskazywać respirator aby bezpiecznie odłączyć pacjenta? Do jakich parametrów dążyć? MVexp, TVexp, RR, RSBI, FiO2 (%), PEEP, Psupp, RAW (cmH2O/l/s)?

    Odpowiedz

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *