Archiwa tagu: wenflon

Jakie elementy podczas zakładania cewnika do żyły musimy poprawić?

Skoro jesteśmy ogarnięci w zakładaniu cewników do pęcherza moczowego i generalnie ogarniamy, że to procedura z zasadami, które stosujemy od A do Z – to jakie elementy podczas zakładania cewnika do żyły musimy poprawić?

• staza powinna być zaciśnięta tak długo jak to koniecznie, ale przez najkrótszy możliwy czas – członka podczas cewnikowania nie trzymamy w nieskończoność rozmawiając nagle o wczorajszych zakupach tylko raczej staramy się wsunąć tam cewnik i mieć z głowy

• po dezynfekcji miejsca wkłucia nie dotykajmy brudną rękawiczką miejsca tuż przed ukłuciem – podczas cewnikowania po dezynfekcji szanujemy sterylność i wsuwamy do cewki jałowy cewnik
– jeśli nie widać żyły to po dezynfekcji możemy zaznaczyć sobie miejsce np. sterylną nasadką igły lub kaniuli, jeśli wyjęliśmy ją właśnie z opakowania

• wprowadzanie alkoholu (gdy nie zdąży wyschnąć) do światła naczynia na końcówce igły jest przyczyną mechanicznego podrażnienia żył – zapalenie cewki spowodowane pociąganiem za cewnik, gdy worek nie jest zawieszony, ale ciagle ciągnie też nie jest fajne

• dobierajmy kaniule do rozmiaru żyły – przecież mamy dobre oko, jeśli chodzi o cewnik moczowy, a jeśli jeszcze nie – zaraz widzimy, że wzięliśmy za duży względem cewki, z którą się mierzymy i musimy poddać się anatomii

• jeśli nie możemy założyć kaniuli poprośmy kogoś o pomoc po dwóch próbach – przecież tak robimy z cewnikiem moczowym, bo boimy się – i to jest profesjonalne – że uszkodzimy cewkę, a żyły? To też zasoby nieodnawialne

• nie dajmy sobie przeszkadzać podczas zakładania kaniuli. To czynność wymagająca skupienia, a więc chwili sam na sam z pacjentem – gdy ktoś zakłada cewnik do pęcherza jesteśmy pogodzeni, że nie podejdzie póki nie skończymy.

Mamy czas, nie musimy i nie możemy się nigdzie spieszyć. Jak jest za dużo roboty to może za mało pielęgniarek?

 

Wyświetl ten post na Instagramie

 

Post udostępniony przez Maciej Latos (@maciej_latos)

Czy tatuaż utrudnia kaniulację?

Czy tatuaż pacjenta to jakiś problem dla pielęgniarza? Bo wielokrotnie chorzy opowiadają o jakichś mitycznych wyobrażeniach personelu, że niby nie wolno. Czy tatuaż to problem? Tak, może skutecznie utrudnić kaniulację. Tylko i aż tyle.

 

Wyświetl ten post na Instagramie

 

Post udostępniony przez Maciej Latos (@maciej_latos)


Pacjenci z tatuażami mają zmniejszoną widoczność żył ze względu na pigment tatuażu i to jest realny problem.

Co możemy zrobić?

*Użyć gazika nasączonego alkoholem: pomaga stworzyć kontrast na skórze, dzięki czemu łatwiej zobaczyć żyły

*Zrobić znak na skórze za pomocą plastikowej nasadki igły (nie igłą!). Przez chwile zostaje punkt orientacyjny nawet po dezynfekcji (można zrobić to też jałową nasadką)

*Do potwierdzenia użyć palpacji zamiast wzroku albo głowicy USG

Czy przekłuwanie tatuażu jest niebezpieczne dla zdrowia pacjenta?

*U niektórych pacjentów tatuuje się okolice przetoki, gdy jest trudna do identyfikacji/kaniulacji.

*Próżno szukać badań, które potwierdziłyby mit (skoro nie ma dowodów naukowych), że przekłuwanie zabarwionej skory igłą ma jakiś wpływ na przebieg procedury.

*To na czym musimy się skupiać to szybsze kwalifikowanie pacjentów jako chorych z „trudnym dostępem naczyniowym”, aby minimalizować liczbę prób.

Sam omijam tatuaże z jednego powodu: aby nie ingerować w dzieło twórcy 🙂

Post Scriptum pandemiczne: Przez tatuaż można szczepić domięśniowo i podskórnie.

I-DECIDED IV Assessment & Decision Tool w pielęgniarstwie

Tam, gdzie kwestia dostępów naczyniowych jest ważna powinny powstawać protokoły ułatwiające ludziom podejmowanie dobrych decyzji.

Przykładowo jest takie narzędzie: I-DECIDED IV Assessment & Decision Tool, które ułatwia takie decyzje i daje krótkie wskazówki postępowania, żeby było dobrze.

 

Wyświetl ten post na Instagramie

 

Post udostępniony przez Maciej Latos (@maciej_latos)

1. Jeśli dostęp naczyniowy został usunięty w ciągu ostatnich 48 godzin obserwuj miejsce pod względem poinfuzyjnego zapalenia żyły.

2. Jeśli nie używałeś dostępu przez ostatnie 24 godziny i prawdopodobnie nie użyjesz go w ciągu kolejnej doby – rozważ usunięcie i przejście na leki doustne.

3. Chcesz, żeby infuzja przebiegała prawidłowo? Dbaj o przepłukiwanie i dezynfekcję.

4. Pacjent odczuwa ból NRS >2/10, widzisz zaczerwienienie, obrzęk, wynaczynienie, zgrubienie lub ból przy dotyku? Pomyśl o zmianie kaniuli.

5. Dbaj o prewencję zakażeń. Pamiętaj o higienie rąk, przecieraj ujścia dostępów naczyniowych. Używaj ostrożnie wszystkich elementów linii naczyniowych.

6. Dbaj o opatrunek i właściwe mocowanie kaniul.

7. Zwracaj uwagę na obawy pacjenta, ucz pacjenta, jeśli trzeba, przekazuj informacje, rozmawiaj z pacjentem o jego dostępie naczyniowym.

8. Dokumentuj swoje działania – najlepiej w formie elektronicznej.