Archiwa tagu: urosepsa

Urologia na dyżurze – nowa pozycja PZWL

Po bardzo dobrze wydanej, ale nieco chaotycznej i bardzo fabularnej publikacji Algorytmy diagnostyczne i lecznicze w praktyce SOR  na rynku ponad miesiąc temu pojawiła się książka, która jest wyjątkowa z dwóch względów, o których między innymi będę pisał w niniejszym tekście.

Jak na Wydawnictwo Lekarskie PZWL i redaktor prowadzącej znanej z innych publikacji przystało, książka wydana jest bardzo przyzwoicie. Papier jak zwykle bardzo dobrej jakości pamiętamy z poprzednich wydań, co nie może umknąć osobom, dla których sposób wydania jest znaczący. Książka prezentuje treści, których w tak szczegółowy sposób próżno szukać w publikacjach traktujących o stanach nagłych zarówno w praktyce przedszpitalnej i szpitalnej.

Nie ma co ukrywać, że nie jest to książka dedykowana ratownikom medycznym i pielęgniarzom ratunkowym/anestezjologicznym. To uniwersalne treści, w których jednak każdy zajmujący się pacjentem w stanie nagłym znajdzie coś dla siebie. Skupię się dlatego tylko i wyłącznie na tej części (która jest znacząca w całej objętości publikacji), która jest obowiązkowa dla personelu ratowniczego i pielęgniarskiego.

Książka składa się z ośmiu rozdziałów. Te najistotniejsze z punktu widzenia naszej pracy to przede wszystkim: ocena stanu pacjenta urologicznego, stany nagłe (kolejno jako poszczególne rozdziały): górne drogi oddechowe, dolne drogi oddechowe, moszna i prącie, urazy w urologii i szczególne przypadki urologiczne. Jak szybko można się zorientować w zasadzie wszystkie rozdziały dotyczą personelu nielekarskiego, choć opisywane postępowanie i przypadki nie zawsze będą dostępne pod względem posiadanych kompetencji.

Całość publikacji jednak warta jest przeczytania, choćby po to, aby być na bieżąco w kwestiach urologicznych.

Jedynym merytorycznym mankamentem jest kwestia używania definicji związanych z sepsą, które według najnowszych wytycznych nie są już odpowiednimi określeniami (np. posocznica). Autorzy jednak rekompensują to przedstawieniem schematycznym tzw. „septycznej szóstki”oraz ogólnie poruszaniem tematu sepsy (tzw. urosepsy), a także dodatekiem: przykładowy protokół postępowania przy podejrzeniu sepsy.

Na końcu Czytelnicy otrzymują przypomnienie schematu ABCDE, który jednak nijak pasuje do całości publikacji. Do tego zawiera treści obecnie już nie do końca aktualne, np. schemat MONA.

Całość jednak jest godna polecenia, bo wykonując kwerendę do artykułu Choroby układu moczowego w praktyce podstawowych ZRM bardzo trudno znaleźć było polskie źródła przedstawiające ten aspekt pracy ZRM i SOR (oraz innych oddziałów szpitalnych). To jest właśnie ta jedna kwestia, która czyni tę pozycję wyjątkową. Druga zaś to dawno niewydawana przez PZWL książka, która jest tłumaczeniem. To zawsze ciekawa odskocznia od rodzimych autorów.

Podsumowując, warto zapoznać się z Urologią na dyżurze.