Archiwa tagu: tlenoterapia

Wentylacja mechaniczna w praktyce podstawowych Zespołów Ratownictwa Medycznego

Zapraszam serdecznie do lektury artykułu na portalu Medycyna Praktyczna dla ratownictwa, którego mam przyjemność być współautorem.

Tlenoterapia po ekstubacji – rola NHF

Przebadano dużą grupę chorych porównując tlenoterapię po ekstubacji z użyciem wysokoprzepływowej tlenoterapii (NHF) przez nos i tradycyjną niskoprzepływową (przez maskę twarzową i kaniulę nosową z niskim przepływem).

Wyniki przeprowadzonego badania, na którego czele stanął Hernandez są ciekawe. Luźne tłumaczenie artykułu z portalu European Society of Intensive Care Medicine: Oxygen therapy after extubation: Does one size fit all?

Okazuje się, że stosując wysokie przepływy tlenu za pomocą kaniuli nosowej możemy zmniejszyć prawdopodobieństwo ponownej intubacji w przeciągu 72 godzin do 4,9% z 12,2%. Co więcej ryzyko niewydolności oddechowej po ekstubacji wyniosła 8,3% w porównaniu do 14,4% przy tradycyjnej tlenoterapii.

NHF pozwala na przepływ tlenu rzędu 30 l/minutę (a nawet 38,5 l/minutę u najbardziej niewydolnych oddechowo pacjentów) przez 24 godziny.

Autorzy wierzą, że badania mogą otworzyć drogę do wzrostu znaczenia NHF jako najlepszej drogi do tlenoterapii pacjentów krytycznie chorych. Oczywiście potrzebne są kolejne badania w tym zakresie, aby potwierdzić korzyści stosowania NHF po ekstubacji.

Astma versus POChP – czy tak łatwo zróżnicować w postępowaniu przedszpitalnym?

Zaostrzenie astmy oskrzelowej i przewlekłej obturacyjnej choroby płuc daje podobne objawy z powodu bliskiej patofizjologii układowej, natomiast ważne jest, aby na miejscu zdarzenia rozróżnić te dwa stany. Choćby dlatego, że postępowanie jednak jest inne, właśnie w powodów etiologii zaburzeń. Trudności jednak są, szczególnie gdy pacjent nie prezentuje się tak samo jak w opisie przypadku w podręczniku stanów nagłych. Czy faktycznie jest z tym problem?

Emergency Care

Na łamach Prehospital Emergency Care w 2015 roku przedstawiono wyniki badań o różnicowaniu astmy i POChP w postępowaniu przedszpitalnym przez ratowników w Australii.

Porównano rozpoznania przedszpitalne u pacjentów, u których późniejsza diagnostyka potwierdzała lub negowała diagnozę.

Badania zostały przeprowadzone na podstawie ichniejszych kart medycznych czynności ratunkowych i objęły ponad 2,500 pacjentów. 1117 pacjentów zostało zakwalifikowanych jako pacjenci z astmą oskrzelową, którzy wymagali transportu do ED (odpowiednik naszego SOR), natomiast POChP to 1135 pacjentów. Pozostali pacjenci albo nie zostali przekazani do ED albo pozostali w domu, stąd ich karty nie były brane pod uwagę.

Wyniki badania

Astma została prawidłowo rozpoznana (czyli potwierdzona w szpitalu) u 41% pacjentów, z czego wszystkich niewydolnych oddechowo w tej grupie było 84%. W grupie z rozpoznaniem zaostrzenia POChP z 82% pacjentów mających problem z układem oddechowym prawidłowa diagnoza ratownicza postawiona została w 57%.

Cyfry na podsumowanie

Warto jeszcze przytoczyć statystykę jako swoiste podsumowanie.

  • Średnia wieku dla astmy to 51 lat, a dla POChP 74 lata
  • Astma była częstszym powodem wezwań kobiet, a POChP mężczyzn
  • 108 osób z grupy astmatyków potrzebowało natychmiastowej interwencji personelu ED, a z POChP 9 osób
  • Świsty osłuchowo prezentowało 86% pacjentów z astmą i 55% z POChP, kaszel w obydwu grupach był objawem o podobnym wstępowaniu (48% i 47%), a pacjenci, którzy nie byli w stanie wypowiedzieć żadnego słowa to 3% w obydwu grupach
  • Pacjenci z astmą otrzymali tlen w 91%, a z POChP w 95%
  • Leki broncholityczne podano w astmie w 84%, a POChP w 36%

Parametry życiowe tych pacjentów w statystyce prezentowały się następująco:

  • SpO2 – astma – na miejscu zdarzenia 93%, w szpitalu  97%, POChP – 88% i 95%
  • RR/min. – astma – 30 i 36, POChP 30 i 26
  • HR/min. – astma 109 i 106, POCHp 101 i 98
  • SBP – astma 136 i 133 mmHg, POChP 140 i 137 mmHg

Myślę, że i w Polsce przydałyby się takie badania, być może już są. Powyższe statystyki pokazują, że różnicowanie wbrew pozorom nie jest takie łatwe (w końcu wartości oscylują wokół połowy trafnych diagnoz). Warto zatem zwracać uwagę nie tylko na objawy podmiotowe, ale skrupulatnie zbierać wywiad, zwracać uwagę na czynniki środowiskowe (pora roku, czynnik wyzwalający etc.) oraz analizować dostępną dokumentację medyczną.

Zarówno o astmie jak i o POChP i postępowaniu ratowniczym w tych stanach można przeczytać tu: (>>astma, >> POChP).