Archiwa tagu: leki

Dwa leki w jednej strzykawce?

Łączenie leków do iniekcji domięśniowej w jednej iniekcji lub jednej strzykawce kiedyś należało do codzienności. Dziś nie jest to powszechna praktyka, ale zdarza się. 

Warto przeczytać opinię konsultanta wojewódzkiego w dziedzinie farmakologii klinicznej dr hab. med. mgr farm. Anny Jabłeckiej, w której pisze:

„Uprzejmie informuję, że zgodnie z obowiązującymi zasadami leki przeznaczone do podawania w formie iniekcji należy podawać oddzielnie.”

Najważniejsze argumenty zostały zawarte w pierwszym zdaniu: jest to właściwa, racjonalna i bezpieczna zasada.

Przedstawiam najciekawsze aspekty poruszone przez panią Konsultant.

„Skutków działania wielu leków, szczególnie wtedy, gdy są one podawane jednocześnie, nie można przewidzieć, znając jedynie działanie każdego z nich z osobna. Między lekami może bowiem zachodzić wiele różnych typów interakcji, a wynik kliniczny wzajemnych oddziaływań między lekami może być różny i polegać np. na nasileniu działania jednego leku przez drugi,  pojawieniu się nowego jakościowego działania, nieobecnego przy stosowaniu każdego z leków osobno, czy wreszcie hamowaniu działania jednego leku przez drugi.”

„Niezwykle ważny jest też fakt, że wynikiem interakcji będącej skutkiem niezgodności chemicznej i fizycznej leków (np. podczas łączenia leków w iniekcji) nie musi być wytrącenie się widocznego osadu lub zmiana barwy roztworu do wstrzyknięć. Czasem bowiem chemiczne lub fizyczne unieczynnienie leku zachodzi bez istotnych zmian roztworu.”

„I wreszcie kwestia techniki wykonywania iniekcji domięśniowych tj. rozstrzygnięcia czy dokonywać zmian kierunku igły w celu podania kolejnego leku w innym miejscu,
czy dokonywać wkłuć odrębnych, co wiąże się z kolei ze stresem i dodatkowym cierpieniem chorych.

„Uważam , że z dwóch powodów, każdą iniekcję domięśniową należy podawać oddzielnie. Po pierwsze, jak zaznaczyła Pani, zmiana kierunku igły powoduje zmianę kąta wkłucia, czyli łamie zasadę kąta prostego, po drugie nie daje pewności, czy nie dokona się bezpośredni kontakt ( ” zmieszanie ” ) leków podawanych w ten sposób. Dla zminimalizowania cierpienia wynikającego z dokonywania odrębnych iniekcji domięśniowych zalecam podawać je z zachowaniem odpowiednich przedziałów czasowych (niejednoczasowo), co jak sądzę może stanowić pewną uciążliwość ( przede wszystkim dla pacjentów ambulatoryjnych).”

Źródło: http://oipipciechanow.com.pl/opinia3.pdf

Kompendium rozcieńczania leków w ratownictwie

Wielu absolwentów ratownictwa medycznego ma ten sam problem. „Wiem jaki lek, znam wskazania, wiem kiedy nie podawać, znam dawkę.” Nadchodzi praktyka… i nasuwa się pytanie – której strzykawki użyć? W czym rozcieńczyć lek? W jaki sposób?

Przedstawiam krótko i zwięźle praktyczne informacje odnośnie do podania leków najczęściej stosowanych w ratownictwie drogą iniekcji dożylnej (w bolusie) u osób dorosłych. Objętości, rodzaj rozpuszczalnika, bądź roztworu rozcieńczającego zostały opracowane na bazie Charakterystyki Produktów Leczniczych, do których dotarł autor. Zawsze przed przygotowaniem leku należy sprawdzić aktualność poniższych danych z ChPL (ulotką) używanego leku.

Farmakoterapia u dzieci została opisana na blogu Intensywna Terapia i Anestezjologia Pediatryczna we wpisie: https://intensywnapediatryczna.wordpress.com/2018/08/23/mini-kompendium-rozcienczania-lekow-w-pediatrii/.

Nazwa leku: Adrenalina
Postać leku: 1 mg/ml (ampułka 1 ml) – ampułka 1 mg
Strzykawka: 2 ml
W praktyce: W resuscytacji nabieramy lek do strzykawki 2 ml. Niektórzy praktycy aby ułatwić sobie pracę wykorzystują sposób nabrania np. 5 ampułek po 1 ml do 5 ml strzykawki (5 dawek po 1 mg). W sprawie poprawności tej metody zdania są podzielone.

Nazwa leku: Adenozyna
Postać leku: 3 mg/ml (ampułka 2 ml) – ampułka 6 mg
Strzykawka: 2 ml
W praktyce: Nabieramy lek do strzykawki 2 ml. Wstrzyknięcie należy wykonać możliwie najbardziej proksymalnie, a po podaniu natychmiast przepłukać 20 ml 0,9% roztworem chlorku sodu. Należy zastosować kaniulę o dużym świetle, jeśli podawanie następuje do żyły obwodowej.

Nazwa leku: Amiodaron
Postać leku: 50 mg/ml (ampułka 3 ml) – ampułka 150 mg
Strzykawka: 20 ml
W praktyce: Nabieramy lek (np. w RKO 2 ampułki – 300 mg – 6 ml) do strzykawki 20 ml. Uzupełniamy strzykawkę 14 ml 5% glukozy.

Nazwa leku: Atropina
Postać leku: 0,5 mg/ml i 1 mg/ml (ampułki po 1 ml) – ampułka 0,5 mg i 1 mg
Strzykawka: 2 ml
W praktyce: Nabieramy lek do strzykawki 2 ml.

Nazwa leku: Clemastin
Postać leku: 1 mg/ml (ampułki po 2 ml) – ampułka 2 mg
Strzykawka: 10 ml
W praktyce: Nabieramy lek do strzykawki 10 ml. Dociągamy 8 ml 0,9% NaCl.

Nazwa leku: Clonazepam
Postać leku: 1 mg/ml (ampułki po 1 ml) – ampułka 1 mg
Strzykawka: 2 ml lub 10 ml
W praktyce: Wariant 1. Nabieramy lek do strzykawki 2 ml. Dociągamy 1 ml aqua pro injectione (woda do wstrzyknięć). Wariant 2. Nabieramy lek do strzykawki 10 ml. Dociągamy 1 ml aqua pro injectione (woda do wstrzyknięć) i uzupełniamy 8 ml 0,9% NaCl.

Nazwa leku: Diazepam (Relanium)
Postać leku: 5 mg/ml (ampułki po 2 ml) – ampułka 10 mg
Strzykawka: 2 ml
W praktyce: Nabieramy lek do strzykawki 2 ml. Nie rozcieńczamy.

Nazwa leku: Deksametazon (Dexaven)
Postać leku: 4 mg/ml (ampułki po 1 i 2 ml) – ampułka 4 i 8 mg
Strzykawka: 20 ml
W praktyce: Nabieramy lek do strzykawki 10 ml (4 mg) i 20 ml (8 mg) i uzupełniamy 0.9% roztworem NaCl lub 5% glukozy.

Nazwa leku: Drotaweryna (No-Spa)
Postać leku: 20 mg/ml (ampułki po 2 ml) – ampułka 40 mg
Strzykawka: 20 ml
W praktyce: Nabieramy lek do strzykawki 20 ml (40 mg) i uzupełniamy 0.9% roztworem NaCl.

Nazwa leku: Fentanyl
Postać leku: 50 mcg/ml (ampułki po 2 ml) – ampułka 100 mcg (0,1 mg/2 ml)
Strzykawka: 2 ml
W praktyce: Nabieramy lek do strzykawki 2 ml. W zależności od potrzebnej dawki można rozcieńczyć lek uzupełniając 0,9% NaCl.

Nazwa leku: Flumazenil
Postać leku: 0,1 mg/ml (ampułki po 5 i 10 ml) – ampułka 0,5 mg i 1 mg
Strzykawka: 5 lub 10 ml
W praktyce: Nabieramy lek do strzykawki 5 ml lub 10 ml.

Nazwa leku: Furosemid
Postać leku: 10 mg/ml (ampułki po 2 ml) – ampułka 20 mg
Strzykawka: 2 ml
W praktyce: Nabieramy lek do strzykawki 2 ml. W zależności od dawki (np. 80 mg w 8 ml) można rozcieńczyć w 20 ml uzupełniając 12 ml 0,9% NaCl.

Nazwa leku: Glukoza 20%
Postać leku: 200 mg/ml (ampułki po 10 ml) – ampułka 2 g
Strzykawka: 10 ml lub 20 ml
W praktyce: Wariant 1. Nabieramy lek do strzykawki 10 ml. Wariant 2. Nabieramy 2 ampułki leku do strzykawki 20 ml.

Nazwa leku: Hydrokortyzon (Corhydron)
Postać leku: fiolka 100 mg + ampułka 2 ml aqua pro injectione (rozpuszczalnik)
Strzykawka: 2 ml lub 10 ml
W praktyce: Lek należy rozpuścić. W tym celu nabieramy 2 ml rozpuszczalnika i wstrzykujemy do fiolki. Wariant 1. Nabieramy rozpuszczony lek do strzykawki 2 ml. Wariant 2. Nabieramy rozpuszczony lek do strzykawki 10 ml i uzupełniamy 8 ml 0,9% NaCl. W przypadku podawania 200 mg leku można lek przygotować analogicznie i użyć strzykawki 20 ml (4 ml + 16 0,9% NaCl).

Nazwa leku: Metamizol (Pyralgin)
Postać leku: 0,5 g/ml (ampułki po 2 i 5 ml) – ampułka 1 g i 2,5 g
Strzykawka: 20 ml (dla 1 g)
W praktyce: Nabieramy lek (1 g – 2 ml) do strzykawki 20ml i dociągamy 18 ml 0,9% NaCl. 2,5 g powinniśmy rozcieńczyć przynajmniej w 50 ml.

Nazwa leku: Metoclopramid
Postać leku: 5 mg/ml (ampułki po 2 ml) – ampułka 10 mg
Strzykawka: 10 ml
W praktyce: Nabieramy lek do strzykawki 10 ml i dociągamy 8 ml 0,9% NaCl.

Nazwa leku: Metoprolol (Betaloc)
Postać leku: 1 mg/ml (ampułki po 5 ml) – ampułka 5 mg
Strzykawka: 5 ml
W praktyce: Nabieramy lek do strzykawki 5 ml. Nie wymaga rozcieńczania. W razie potrzeby można użyć 0,9% NaCl, 5% glukozy lub roztworu Ringera.

Nazwa leku: Midazolam (Midanium)
Postać leku: 1 mg/ml (ampułki po 5 ml) – ampułka 5 mg lub 5 mg/ml (ampułka po 1 ml) – ampułka 5 mg lub 5 mg/ml (ampułki po 3 ml) – ampułka 15 mg
Strzykawka: 2 ml lub 5 ml
W praktyce: W zależności od posiadanego stężenia mamy gotową postać leku.

Nazwa leku: Morfina
Postać leku: 10 mg/ml lub 20 mg/ml (ampułki po 1 ml) – ampułka 10 mg lub 20 mg
Strzykawka: 
10 ml lub 20 ml
W praktyce: Wariant 1. Nabieramy 1 ml (10 mg) do 10 ml strzykawki i dobieramy 9 ml 0,9% NaCl. Wariant 2. Nabieramy 1 ml (20 mg) do 20 ml strzykawki i dobieramy 19 ml 0,9% NaCl. W takim rozcieńczeniu zawsze mamy 1 mg w 1 ml.

Nazwa leku: Nalokson
Postać leku: 0,4 mg/ml (ampułki po 1 ml) – ampułka 400 mcg
Strzykawka: 2 ml
W praktyce: Nabieramy lek do strzykawki 2 ml. Nie rozcieńczamy.

Nazwa leku: Ondansetron
Postać leku: 2 mg/ml (ampułki po 2 i 4 ml) – ampułki po 4 mg i 8 mg
Strzykawka: 20 ml
W praktyce: Nabieramy lek (2 ml lub 4 ml) do strzykawki 20 ml. Uzupełniamy 0,9% NaCl. Dawki powyżej od 8 do 32 mg należy podawać we wlewie dożylnym (100 ml 0,9% NaCl).

Nazwa leku: Thiethylperazyna (Torecan)
Postać leku: 6,5 mg/ml (ampułki po 1 ml) – ampułka 6,5 mg
Strzykawka: 20 ml
W praktyce: Nabieramy lek do strzykawki 20 ml. Uzupełniamy 19 ml 0,9% NaCl.

Nazwa leku: Urapidyl (Ebrantil)
Postać leku: 5 mg/ml (ampułki po 5 ml) – ampułka 25 mg
Strzykawka: 5 ml
W praktyce: Nabieramy lek do strzykawki 5 ml. Nie wymaga rozcieńczania.

Leki z przeznaczeniem do iniekcji i.v., które nie zostały wymienione powyżej należy podawać we wlewie kroplowym lub infuzji za pomocą pompy.