Archiwa tagu: jems

Wentylacja workiem samorozprężalnym – krótkie przypomnienie Heightmana

Na łamach Journal of Emergency Medical Services A.J. Heightman raz jeszcze przedstawia zasady wentylacji zastępczej przy użyciu worka samoroprężalnego. Wydaje się, że truizmy, ale warto o nich pamiętać w praktyce.

Swobodne tłumaczenie: Heightman AJ. Prehospital Ventilation is in the Bag with Proper Technique and Appreciation. JEMS; 2017, Mar 1.

Kilka krótkich zasad, które podkreśla w tekście autor:

1. Każda załoga ZRM musi posiadać umiejętności właściwego posługiwania się workiem samoroprężalnym (BVM). Krok po kroku, wykorzystując dostępne metody szkoleniowe należy nabierać wprawy.

2. Warto opanować technikę wentylacji za pomocą BVM, bo jeden z najważniejszych przyrządów, których używa każdy członek Zespołów Ratownictwa Medycznego.

3. W razie problemów z drożnością dróg oddechowych bezzwłocznie należy użyć rurki ustno-gardłowej lub nosowo-gardłowej, aby prowadzić skuteczną wentylację.

4. Pozycja, w której leży pacjent jest bardzo ważna. Chory powinien być ułożny w pozycji, która zapewni optymalną wentylację (może być konieczne użycie dodatkowych klinów, np. poduszki, koca).

5. Podczas wentylacji workiem samorozprężalnym ssak zawsze musi być pod ręką (optymalna jest końcówka typu Yankauer).

6. Wentylację pacjenta należy prowadzić poprzez uciskanie worka przez 1-2 sekundy, a następnie całkowite zwolnienie ucisku BVM. Podczas wentylacji należy zwrócić uwagę na ruchy klatki piersiowej – wentylacja odpowiednią objętością oddechową, tj. 6-7 ml/kg mc lub 400-600 ml).

7. Zawsze należy oceniać osiąganą oksygenację za pomocą pulsoksymetrii.

8. Należy unikać hiperwentylacji, która prowadzi do wzrostu ciśnienia w klatce piersiowej (obniża powrót żylny, a więc i rzut serca, co prowadzi do spadku przepływu przez naczynia mózgowe i wieńcowe) oraz wzrostu ryzyka regurgitacji treści pokarmowej z żołądka.