Archiwa tagu: diazepam

Midazolam w ZRM „P”

Midazolam znany pod nazwą handlową Midanium, Fulsed czy Dormicum jest benzodiazepiną, którą ratownik medyczny może stosować samodzielnie według rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 20 kwietnia 2016 r. w sprawie medycznych czynności ratunkowych i świadczeń zdrowotnych innych niż medyczne czynności ratunkowe, które mogą być udzielane przez ratownika medycznego. W chwili obecnej pielęgniarze systemu mogą stosować midazolam „po konsultacji z lekarzem”, ale prace nad ujednoliceniem uprawnień wszystkich członków zespołów podstawowych trwają.

W czasie licznych dyskusji, szczególnie e-ratowniczych wielokrotnie spotyka się wśród ratowników medycznych opinie, które:

1. wyrażają zdziwienie faktem, że w Polsce w zespołach podstawowych ratownicy mają do dyspozycji midazolam (obecnie jest to lek, który mogą samodzielnie podawać),

2. wyrażają zaniepokojenie, że ratownicy medyczni chcą podawać tę benzodiazepinę (lek z własnego wykazu do odpowiedniej sytuacji klinicznej…),

3. gratulują ratownikom odwagi do podawania midanium (a przecież farmakologię zaliczył każdy z nas?).

Z tego powodu – krótko o midazolamie w Zespołach Ratownictwa Medycznego.

Midazolam

Benzodiazepina o krótkim czasie działania. Działa silnie uspokajająco, przeciwlękowo i nasennie. Rozluźnia mięśnie, ale nie zwiotcza. Wykazuje słabe działanie przeciwdrgawkowe. Powoduje niepamięć następczą (chory nie pamięta wydarzeń po podaniu leku).

Działanie midazolamu jest w dużym stopniu podobne do diazepamu, z tymi różnicami:

  • midazolam wykazuje dwukrotnie silniejsze działanie
  • działa krócej
  • szybka i kompletna resorbcja po iniekcji domięśniowej

Początek działania po podaniu i.v. w celu indukcji znieczulenia ogólnego zniesienie odruchu rzęskowego następuje w ciągu ok. 1,5 min, jeśli zastosowano premedykację opioidową; u chorych bez premedykacji w ciągu 2–2,5 min. Działanie leku podanego i.m. ujawnia się po ok. 15 min, działanie maks. występuje 30–60 min. po podaniu. Po podaniu i.v. lek działa szybko i stosunkowo krótko, podany i.m. wchłania się szybko.(MP).

Rozluźnienie mięśni przez benzodiazepiny

Wpływ benzodiazepin na płytkę motoryczną jest raczej słaby, stąd prawdopodobnie nie wzmagają działania leków zwiotczających (niedepolaryzujących). Niektóre benzodiazepiny mogą działać zwiotczająco, ale na spastycznie skurczony mięsień z powodu przenoszenia pobudzeń na poziomie rdzenia kręgowego.

Zespół hiperwentylacyjny

Oddech jest bardzo ważny. Tlen także. Ale czy w nadmiarze pozytywnie wpływa na organizm? Niestety nie – prowadzi do zespołu hiperwentylacyjnego.

Definicja i przyczyny

Polega na znacznej intensyfikacji mechanizmu oddechowego, przede wszystkim poprzez zwiększenie czynności oddechu. Główną przyczyną są histeria, lęk i zaburzenia psychiczne. W praktyce RM dosyć często spotykany. Na szczęście jest to zespół objawów, który można skutecznie opanować bez nakładu wielu środków.

Co dzieje się w organizmie?
  • W wyniku tachypnoe następuje spadek prężności dwutlenku węgla we krwi.
  • Prowadzi to do zasadowicy oddechowej na skutek pozbywania się przez organizm dużej liczby jonów wodoru.
  • Następnie zmniejsza się liczba wolnych jonów wapnia.
  • Powoduje to względną hipokalcemię (bo jednocześnie zwiększony jest napływ wiążących Ca2++) i tężyczkę.
  • Hipokalcemia powoduje zespół objawów hiperwentylacyjnych.

Objawy

  • Duszność (pomimo szybkiego oddechu i prawidłowej SpO2)
  • Pobudzenie, lęk
  • Mrowienie rąk i nóg
  • Ustawienie ust w tzw. „karpia”
  • Bladość powłok skórnych
  • Tachykardia

Myśląc o zespole hiperwentylacyjnym dobrze pamiętać, że:

  • Brak jest sinicy (pomimo pierwszego wrażenia, że pacjent się dusi)
  • Wartości ciśnienia tętniczego krwi są zazwyczaj prawidłowe
  • Zazwyczaj dotyczy młodych kobiet

Postępowanie

  1. Pozycja półwysoka, siedząca
  2. Zachęcić do spowolnienia oddechu
  3. Można zastosować plastikowy worek (np. maska z rezerwuarem, bez dopływu tlenu), aby zwiększyć dwutlenki węgla w mieszaninie gazów, którymi oddycha pacjent (uwaga! żeby nie przesadzić)
  4. Ewentualnie można ostrożnie zastosować diazepam w celu uspokojenia pacjenta

W przypadku konsekwentnego postępowania od pkt. 1 do 3 farmakoterapia najczęściej jest zbędna. Oczywiście po uspokojeniu pacjenta warto zająć się wywiadem w aspekcie psychiatrycznym.

Pamiętajmy, że sama hiperwentylacja (jako pojedynczy objaw) może być również przyczyną wielu innych nagłych stanów zagrażających życiu (np. kompensacja kwasicy metabolicznej).