Archiwa tagu: chloheksydyna

Opatrunki z CHG – aktualizacja wytycznych CDC 2017

Opatrunki z glukonaniem chlorheksydyny w wielu miejscach są już standardem. Wytyczne Centrum Kontroli i Prewencji Chorób (CDC) już w 2011 roku rekomendowała wykorzystanie opatrunków do zapobiegania zakażeniom związanym z cewnikami naczyniowymi (przede wszystkim liniami centralnymi).

W 2017 roku zebrano nowe badania odnośnie korzyści i zagrożeń związanych ze stosowaniem opatrunków bakteriobójczych.

Aktualizacja wytycznych CDC odnośnie stosowania opatrunków impregnowanych CHG są następujące:

  1. Pacjenci dorośli: opatrunki z chlorheksydyną zatwierdzone przez Agencję Żywności i Leków mają następujące zastosowanie kliniczne: redukcja zakażeń krwi związanych ze stosowaniem cewnika poprzez zabezpieczenie miejsca krótkotrwałego wkłucia centralnego.
  2. Pacjenci poniżej 18. roku życia: opatrunki z CHG nie są zalecane do ochrony miejsca krótkotrwałego wkłucia cewnika centralnego u wcześniaków ze względu na ryzyko wystąpienia poważnych reakcji skórnych.
  3. Brak jest zalecenia stosowania opatrunków z CHG w celu ochrony miejsca wkłucia cewnika centralnego u pacjentów pediatrycznych i noworodków (nie wcześniaków) ze względu na brak wystarczających dowodów.

Zalecenia dotyczące pacjentów poniżej 18. roku życia wynikają z obowiązujących przepisów (wcześniaki) lub pozostają kwestią ro rozwiązania (pacjenci poniżej 18. roku życia i noworodki).

Warto przy okazji zerknąć na stanowisko zawarte w Standardach praktyki terapii dożylnej wydanych przez Infusion Nurses Society  z 2016 roku:

  1. Należy stosować opatrunki z CHG w celu zmniejszenia ryzyka infekcji. W przypadku oddziału, na którym występuje niski odsetek zakażeń związanych z cewnikami naczyniowymi możliwe jest dalsze poprawienie jakości i wyników opieki przez stosowanie takich opatrunków.
  2. U wcześniaków i pacjentów z wrażliwą skórką należy stosować opatrunki z CHG z zachowaniem szczególnej ostrożności.
  3. Należy rozważyć wykorzystanie opatrunków z CHG w przypadku stosowania kaniul dotętniczych.

Więcej na ten temat można przeczytać w Pielęgniarstwo w Anestezjologii i Intensywnej Opiece 2018;4(2), s. 41-43.