Naczyniowy zator powietrzny – ciąg dalszy

Swego rodzaju powietrzny można uzyskać umieszczając pacjenta w pozycji na lewym boku.
Kolejnym krokiem leczenia może być terapia hiperbaryczna. Zaawansowane
postępowanie w VAE jest szeroko dyskutowane, ale może zawierać podaż heparyny u
pacjentów, u których wcześniej była stosowana taka antykoagulacja, stosowanie sterydów
i lignocainy (przy zatorach w krążeniu mózgowym). Nie istnieją jednak wystarczające
dowody na wdrożenie takiego postępowania.

Dyskusja

  • Coppa GF i wsp. Air Embolism: A Lethal But Preventable Complication of Subclavian Vein Catheterization. Journal of Parenteral and Enteral Nutrion 1981; 5(2).

W badaniu Coppy i wsp. u pacjentów z cewnikami centralnymi nieodpowiednio odpowietrzony aparat do infuzji (ok. 6 ml) mógł wywołać zator powietrzny. U osób dorosłych VAE może przebiegać bezobjawowo, ale już u dzieci, w szczególności u wcześniaków i noworodków, nawet
minimalna objętość powietrza może doprowadzić do zatoru z poważnymi powikłaniami.

  • Adornato D i wsp. Pathophysiology of intraveneous air embolism in dogs.
    Anesthesiology. 1978; 49: 120-127.

Badania naukowe przeprowadzone na psach i owcach wykazały, że niebezpieczeństwo
zatoru powietrznego zależy od objętości wyliczanej na kilogram masy ciała, czasu oraz
objętości pojedynczego bolusa, szybkości i drogi podania (do żyły obwodowej lub
centralnej). Psie zgony następowały po podaniu powietrza o objętości 0,69 ml/kg/min.

  • Adhikary G i wsp. Massive Air Embolism: A Case Report. J Clin Anesth. 1998; 10(1):
    70-72; Airola VM. Postoperative Venous Air Embolism. Anesth Analg.1980; 59(4): 297-298; Akin O i wsp. Post-traumatic nonfatal cerebral venous air embolism. Emergency
    Radiology. 2001; 8: 105-107.

W literaturze opisywano przeżycie dorosłych pacjentów bez powikłań neurologicznych nawet po
przedostaniu się do układu żylnego większej objętości powietrza.

  • Alvaran SB, Toung JK, Graff TE i wsp. Venous air embolism: Comparative merits of
    external cardiac massage, intracardiac aspiration, and left lateral decubitus position.
    Anesth Analg 1978; 57: 166–70; Munson E, Merrick HC. Effect of nitrous oxide on venous air embolism. Anesthesiology 1966; 27: 783–787.

W tych badaniach na zwierzętach uzyskano śmiertelną dawkę bolusa powietrza w zakresie 0,5-
0,75 ml/kg u królików i od 7,5 ml do 15 ml/kg u psów. Odniesienie tych badań do
dorosłych ludzi stanowi pewną trudność, gdyż nie istnieją badania dokładnie
potwierdzające te tezy.

  • Toung TJ, Rossberg MI, Hutchins GM. Volume of air in a lethal venous air embolism.
    Anesthesiology 2001; 94: 360–361.

Z opisów przypadków jatrogennego dostarczenia powietrza do
układu naczyniowego śmiertelne powikłania dotyczyły 200 i 300 ml lub 3-5 ml/kg. Autorzy
tych badań sugerują, że śmiertelna dawka może być mniejsza.

Więcej informacji znajduje się w przytoczonym artykule i we wpisie: Ile mililitrów powietrza prowadzi do zatoru powietrznego?

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *