Inwazyjny pomiar ciśnienia tętniczego krwi

Ciśnienie tętnicze krwi to jeden z najczęściej ocenianych parametrów życiowych pacjenta. Pomiar inwazyjny ciśnienia tętniczego (invasive blood pressure – IBP, tzw. „pomiar krwawy ciśnienia tętniczego”) za pomocą cewnika tętniczego (w tętnicy promieniowej lub udowej) i użyciu linii naczyniowej wypełnionej płynem połączonej z przetwornikiem wydaje się najdokładniejszą metodą. Najczęstszym wskazaniem do jej użycia jest zaburzenie stabilności hemodynamicznej. Jest szczególnie przydatna u pacjentów, u których personel spodziewa się nagłych zmian stanu ogólnego lub ciśnienie „sterowane” jest za pomocą farmakologicznych środków wazoaktywnych.

IBP pozwala na obserwacje czynności hemodynamicznej serca w czasie rzeczywistym, co skutkuje możliwością natychmiastowej interwencji i odpowiednim sterowaniem wartościami ciśnienia za pomocą leków.

Metoda tego pomiaru polega na umieszczeniu cewnika w naczyniu tętniczym. Kaniule umieszcza się zazwyczaj w świetle tętnicy promieniowej lub udowej. Dzięki temu rejestruje się krzywą ciśnienia z każdego uderzenia mięśnia sercowego.

Energia mechaniczna uderzenia serca docierająca do przetwornika i wzmacniacza jest przekształcana w sygnał elektryczny, przekazywana do monitora, który wyświetla na bieżąco zapis.

Ważne jest, aby w układzie nie znajdowały się pęcherzyki powietrza albo skrzepy krwi, co może wpływać na wiarygodność pomiaru. Należy pamiętać, że przygotowując zestaw należy dokonać początkowej kalibracji poprzez zerowanie pomiaru (punktem zero jest poziom linia pachowa środkowa pacjenta).

Linia tętnicza w tętnicy promieniowej z prawidłowym opisem rodzaju linii (tętnicza)

Pomiar ciągły IBP pozwala nie tylko monitorować wartości ciśnienia tętniczego krwi. Z zapisu krzywej możemy wywnioskować także:

  • o prawidłowej funkcji serca – strome narastanie wstępującej części fali ciśnienia i duże pole pod krzywą
  • hipowolemia – duża różnica skurczowo-rozkurczowa
  • niewydolność serca – niska krzywa z małym polem pod krzywą

Liu B. i wsp. (Blood Press. 2015 Nov 18:1-7) porównali wyniki pomiarów inwazyjnego i nieinwazyjnego ciśnienia tętniczego u tych samych pacjentów. Wykazano podobną korelację i zgodność między tymi dwoma pomiarami w różnych grupach wiekowych pacjentów.

Cewnik w tętnicy udowej można wykorzystać także do pomiaru rzutu serca, który jest możliwy, np. dzięki systemowi PICCO (peripherally inserted cardiac output device) i LiDCO (lithium diliution cardiac output). Do użycia tego drugiego niezbędny jest również dostęp do żyły centralnej. Za pomocą odpowiednich algorytmów obliczany jest rzut serca oraz inne parametry krążenia, np. obwodowy opór naczyniowy.

4 myśli nt. „Inwazyjny pomiar ciśnienia tętniczego krwi

  1. Konrad

    Warto wspomnieć o płynie jakim wypełniony jest układ. Najczęściej jest to 500mL 0.9%NaCl z dodatkiem 500IU heparyny (źródło – Standardy i procedury pielęgnowania chorych w stanach zagrożenia życia, aut. Krajewska- Kułak i in.). Taki też roztwór stosuje się u mnie na oddziale, natomiast spotkałem się też z wersją 2,5tys IU heparyny/500mL, oraz z dodawaniem 100mg Lidokainy (jako „rozszerzenie naczynia oraz działanie znieuczulające).
    Jak sporządzić ww 500IU heparyny? Do strzykawki 10mL nabierasz 9mL 0.9%NaCL, ze standardowej fiolki z heparyną o stężeniu 5000IU/mL, pobierasz do tej strzykawki 1mL heparyny. Tym sposobem masz 500IU w 1mL. Do 500mL 0.9%NaCl wstrzykujesz 1mL roztworu ze strzykawki. Gotowe.
    Ważna uwaga o której wspomniał autor tekstu – należy bardzo uważnie sprawdzić układ pod kąte obecności pęcherzyków powietrza – najczęściej lubią gromadzić się w okolicy kraników trójdrożnych oraz w okolicy przetwornika. Mój sposób na pozbycie się ich to opukiwanie tych miejsc np, nożyczkami, klemem, jednocześnie w trakcie przepuszczania płynu przez linie. Należy też napisać, że producenci nie zalecają przepłukiwania linii płynem „pod ciśnieniem” lecz spływem grawitacyjnym, wtedy pęcherzyków jest mniej, natomiast ta metoda nie eliminuje ich całkowicie. Na koniec dodam, że aby zupełnie wyczerpać temat – natychmiast po podłączeniu układu, podłącz strzykawkę i odciągnij krew żeby upewnić się że kaniula również jest odpowietrzona.

    Odpowiedz
  2. Sylwia

    jak często powinno wymieniać się układ do pomiaru IBP? co 72h? a co z płuczką, którą przygotowujemy z heparyną – co ile powinniśmy ją wymieniać. Z jednej strony układ powinien być zamknięty, ale z drugiej strony rozpad heparyny jest znacznie szybszy niż 72h. Czy jest jakieś stanowisko w tej sprawie? Może jest to banalne pytanie, ale jak to wygląda w realu.

    Odpowiedz
  3. Pingback: Pomiar IBP w intensywnej terapii – Intensywna terapia | ratownictwo

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *