Astma – postępowanie ZRM „P”

Astma to przewlekła choroba układu oddechowego, na którą cierpi bardzo wielu pacjentów. Słyszymy o niej wielokrotnie podczas wyjazdów zbierając wywiad. Często oczywiście to co słyszymy jest nieprawdą (starsi pacjenci mają tendencję do nazywania wielu chorób układu oddechowego astmą, np. POChP), ale żeby zachować czujność należy znać kilka podstawowych faktów. Zatem kilka słów o astmie i postępowaniu ZRM na miejscu zdarzenia.

Czym jest astma?

To schorzenie, które spowodowane jest przewlekłym zapaleniem dróg oddechowych. Powoduje to nadwrażliwość oskrzeli i ich skurcz, obrzęk błony śluzowej oskrzeli oraz zwiększone wydzielanie gęstej wydzieliny. Taki stan jest przyczyną:

  • napadów świszczącego oddechu (skurcz oskrzeli i zmniejszenie światła przez wydzielinę)
  • duszności
  • kaszlu
  • uczucia ucisku w klp

Pacjent ma problem z wydechem powietrza, które znajduje się w jego płucach. Medyczne czynności ratunkowe mają na celu niedopuszczenie do śmierci pacjenta z powodu całkowitego ograniczenia przepływu powietrza w drogach oddechowych.

17 myśli nt. „Astma – postępowanie ZRM „P”

  1. pawel

    Pytanie mam takie jeśli pacjent goni po 130 lub 140 hr to dałbyś salbutamol ? I czy magnez w takiej sytuacji nie zabezpieczal by nas od mozliwego mechanizmu zatrzymania krazenia w postaci czestoskurczów z przedawkowanie beta 2 mimetykow ?

    Odpowiedz
    1. Maciej Latos Autor wpisu

      Ciężko omawiać przypadek bez wiedzy na temat innych parametrów. Tachykardia wynika przede wszystkim z obniżenia pO2, więc poprawienie wentylacji (za pomocą choćby tlenoterapii) powinno poprawić parametry życiowe pacjenta. Salbutamol działa przede wszystkim na receptory beta-2, ale dopiero w większej dawce może pobudzać beta-1. W przypadku obturacji oskrzeli salbutamol w terapeutycznej dawce nie powinien zagrozić pacjentowi, zważywszy, że największym problemem jest to, że pacjent zaraz się udusi.

      Ale dlaczego mielibyśmy przedawkować betamimetyki? MgSO4 ma swoje, określone wskazania i przecież jest stosowany w jasno określonych tachyarytmiach.

      Pozdrawiam!

      Odpowiedz
      1. Paweł

        No tak ale wykluczając sytuacje gdy jest to pierwszy epizod astmy lub gdy pacjentowi skończyły się leki pacjent może sobie psikać bo zawsze gdy go chwyciło to sobie psikał i miał spokój no to sobie psiknął więcej razy i tętno skoczyło. O taką sytuację mi chodziło.
        Pozdrawiam.
        ps sorki za upierdliwość ale jestem młodym ratownikiem i wolę się pytać starszych stażem o podejście do różnych spraw.

        Odpowiedz
  2. Józef

    W Wytycznych ERC 2010 jest napisane, że adrenalinę w astmie podajemy podskórnie i tak też uczyli mnie na studiach. Czy w takim razie uważasz że podanie domięśniowe jest lepsze, bo być może wiesz to z praktyki?

    Odpowiedz
    1. Maciej Latos Autor wpisu

      Wytyczne są jedynie propozycją postępowania, a nie standardem – przynajmniej w Polsce.

      Niemniej jednak Wytyczne ERC 2010 w sprawie postępowania w astmie proponują:

      „Adrenalina i terbutalina podawane podskórnie lub domięśniowo”

      „Czasami może być trudne rozróżnienie ciężkiej zagrażającej życiu astmy od anafilaksji. Akceptowalne jest domięśniowe podanie adrenaliny zgodnie z wytycznymi leczenia anafilaksji”

      Odpowiedz
  3. Pingback: Nebulizacja w ratownictwie | Intensywna terapia | Ratownictwo

  4. Robert

    proponowane leczenie astmy z tachykardią: 2,5 ml MgSO4 w nebulizacji, 7,5 ml MgSO4 we wlewie, HCT 100 mg i.v., Clemastyna 2 mg i.v. , Salbutamol 5mg w nebulizacji – po zwolnieniu do 100 110/min

    Odpowiedz
  5. Pingback: Anafilakcja – postępowanie ZRM „P” | Intensywna terapia | Ratownictwo

  6. Pingback: Anafilaksja – postępowanie ZRM „P” | Intensywna terapia | Ratownictwo

  7. Bartosz

    Metyloksantyny to grupa leków szczególnie polecanych w obtuacji u pacjentów z chorobami płuc przebiegającymi z rozstrzeniem. W Polsce ze względu na liczne działania niepożądane, szczególnie kardiotoksyczne Aminofilina jest niedostępna. Metyloksantyną dostępną w Polsce jest Teofilna.

    Odpowiedz
  8. Pingback: Astma versus POChP – czy tak łatwo zróżnicować? | Intensywna terapia | Ratownictwo

  9. Pingback: Nalokson w nebulizacji – Intensywna terapia | Ratownictwo

  10. Pingback: Astma – postępowanie ZRM „P” – Intensywna terapia | ratownictwo

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *